De Nederlandse Vereniging Bitloos Paardrijden vroeg of ik in hun naam een demonstratie op Paard 2010 wilde geven. Nou ben ik zelf geen 100% bitloze, maar ik voel me wel geroepen om te laten zien wat er allemaal zadel- en hoofdstelloos (en dus bitloos) mogelijk is. Ik vond het dus hartstikke leuk dat we op Paard 2010 onze kunsten mochten vertonen. Zelf ben ik ooit naar Paard ’95 geweest en daarom was het helemaal leuk nu zelf op te mogen treden. Het was de bedoeling dat we twee show’s van een kwartier gaven. Eén keer springen en één keer dressuur. Het was nog lastig deze in te vullen, een kwartier lang springen houden we nooit vol. En een kwartier lang dressuur, wordt dat niet een beetje saai voor het publiek? Een gewone dressuurproef duurt immers maar 7 minuten. Het stond ook nog eens aangekondigd als “kür op muziek” maar eigenlijk heb ik helemaal geen kür. Ik heb mooie passende muziek bij de show en dat wordt door anderen vaak een kür op muziek genoemd. Maar die muziek is afgestemd op de show die begint met dressuur en verder gaat met springen.
Ik besloot voor de springdemonstratie de show te doen zoals we die vaker gedaan hebben, dus eerst wat dressuur en daarna een hindernis opbouwen die later uitgebreid wordt tot een lijntje. Hiervoor had ik ook al muziek klaarliggen. Maar de dressuurshow moest helemaal nieuw in elkaar gezet worden. Ik gebruik tijdens de show’s de halsriem zo weinig mogelijk. Maar om zijgangen te rijden (schouderbinnenwaarts, travers, wijken) heb ik hem wel nodig als buitenteugel. Het leek me toch wel leuk om dit te laten zien tijdens de dressuurshow, dus bij het derde liedje heb ik de halsriem gewoon opgepakt en hebben we de zijgangen laten zien. Voor deze show heb ik nieuwe muziek uitgekozen. Otto was wel een beetje ondeugend en schoot twee keer langs de hindernis. Maar bij het opnieuw aanrijden sprong hij wel braaf. Ach ja, zo kan iedereen zien dat het gewoon mensenwerk eh... paardenwerk is en dat Otto geen robot is die alles vanzelf doet.
Hier hebben we een jaar geleden ons eerste optreden voor publiek gegeven. Dit jaar zouden we eigenlijk niet meedoen omdat ze graag nieuwe demonstraties wilden laten zien. Maar door het slechte weer waren er onverwacht uitvallers (degene die een mendemonstratie zou geven kreeg de deur van de schuur waar de kar stond niet meer open) en daarom werd ik gevraagd om weer een demonstratie te geven. Ik hoorde het ’s ochtends pas dus veel tijd om voor te bereiden was er niet. Gelukkig is Otto altijd klaar om een nummertje onbeteugeld te laten zien.
We besloten het deze keer anders te doen. In plaats van een show met muziek maakten we er deze keer een soort clinic van. Otto en ik lieten zien wat er onbeteugeld allemaal mogelijk is, en Wendy (een vriendin van me) stond met de microfoon in het midden en legde uit hoe de verschillende oefeningen gereden werden. We hadden afgesproken dat iemand uit het publiek het aan het eind mocht proberen. Omdat ik Wendy nog niet heb kunnen overhalen het eens te proberen dacht ik: als ik het voor publiek vraag durft ze vast niet te weigeren. En inderdaad, dankzij de publieksdruk lukte het eindelijk om Wendy zonder zadel en hoofdstel op Otto te krijgen. Dat ging hartstikke goed. Otto is wel een beetje lui en als er een nieuw iemand op zit probeert hij altijd even uit of hij wel ècht moet aandraven. Door goed consequent te blijven drijven en pas te stoppen als hij draaft, leert hij vanzelf dat het makkelijker is om maar gewoon aan te draven als het gevraagd wordt. Ook het wijken ging goed met Wendy, die toch wel verbaasd was wat je allemaal kunt met alleen een halstertouw. Daarna heeft er nog een meisje uit het publiek op Otto gereden en ook dat ging hartstikke goed. Ik heb geen foto's of film van deze avond. Er heeft wel iemand gefilmd en die zou ik nog krijgen, dus hopelijk kan ik hem snel plaatsen.
Een droom komt uit: Onbeteugeld crossen in Bathmen
Afgelopen zondag was het zover, Otto en ik mochten zonder zadel en hoofdstel een echte cross rijden. We hadden al eens op deze manier geoefend bij Alice Naber, en nu wilde ik graag een echte officiele cross rijden. Volgens de reglementen mag je namelijk niet zonder zadel en hoofdstel starten, maar van de organisatie van SGW Bathmen mochten we als demonstratie meedoen.
We zouden de B-cross rijden, maar omdat we tussen de L en de M in zaten, stonden bijna alle hindernissen op L-hoogte! (13 van de 15)
Maar Otto deed het hartstikke goed. Op een hindernis kwam hij wat teveel terug en hadden we een weigering, maar bij de tweede keer aanrijden sprong hij zonder problemen. Verder hebben we de hele cross foutloos uitgereden. Daarbij sprongen we ook de water-insprong en de coffin (sprong-greppel-sprong), hindernissen die nog niet in de B voorkomen.
Otto werd onderweg wel een beetje erg enthousiast en ging veel eigen initiatief nemen (om door het bos te scheuren). Daarom heb ik tussendoor ook af en toe gedraafd en even gestapt, zodat hij met zijn aandacht bij mij bleef.
Fijn om te zien dat hij het crossen zo leuk vindt, anders zou het natuurlijk nooit mogelijk zijn om op deze manier een hele cross af te leggen. Het was ontzettend leuk om te doen!
Op naar de volgende onbeteugelde uitdaging...!
Vandaag ging ik met Otto naar Emmeloord om een oefenparcours te rijden op de manege. Hier heb ik eerder een demonstratie gegeven voor de Rijvereniging. De instructrice herkende me en vroeg of ik soms het parcours zonder zadel en hoofdstel wilde springen als demonstratie voor de kinderen.
Dat leek me wel leuk en nadat ik eerst gewoon m’n oefenparcours met zadel en hoofdstel had gesprongen ben ik nog even teruggekomen en heb het ook onbeteugeld gesprongen. (niet zo hoog, we deden gewoon met de kinderen mee)
Dit was het eerste parcours onbeteugeld, dat gaat dus ook. Na afloop kreeg ik ook nog een leuk presentje van de instructrice. 
Tot 11 uur mochten we de MenSport piste vast even verkennen. Ik was een beetje verbaasd dat er eigenlijk geen crosshindernissen waren, want daarvoor waren we speciaal in de MenSport piste ingedeeld. En er was ook geen water, onder de brug was het droog.
Otto gedroeg zich netjes en voelde erg relaxed aan, zelf kon ik me gelukkig ook goed ontspannen. Onderweg naar de ring kwam ik gelijk al Eline en Bart tegen (de beheerders van Bokt via wie ik de wedstrijd gewonnen had). Leuk om die te ontmoeten. Dus ’s morgens even losgereden en de boel bekeken, daarna mocht Otto weer terug naar de trailer. Gelukkig konden we prima een weitje uitzetten naast de trailer dus daar kon hij lekker grazen.
In de loop van de dag een hoop leuke dingen bekeken. Clickertraining met Machteld, Jean-Francois Pignon, Javi kon ik helaas niet zien omdat ik toen zelf de ring aan het verkennen was.
Leuk om de mensen van Wormbestrijding eens te zien, waar ik altijd mijn (nou ja, Otto’s) mest laat onderzoeken.
's Middags was er wel water onder de brug, dit hadden ze er later in laten lopen.
De dag vloog voorbij en ik had nog veel meer willen zien.
Om kwart over 5 waren we aan de beurt en van te voren werd Otto grondig gepoetst. Eerst nog even losrijden met een halstertje erbij, dat we vlak voor het betreden van de ring afdeden. De show ging best goed. Otto luisterde goed. Hij vond de tribune en het publiek een beetje spannend maar we konden grotendeels alle geplande oefeningen uitvoeren. Ik denk dat net zoals op wedstrijd geldt: thuis is het niveau altijd een graadje hoger. Wat ik voor de volgende keer wel meeneem: de dressuur komt het best tot zijn recht in een echte rijbaan. Dan zien de figuren er een stuk strakker uit. Het springen ging heel goed. Tussendoor een paar keer door het water gereden en over het kleine crosshindernisje gesprongen dat er stond.
Daarna hebben we in het bos ernaast nog een paar keer het trapje opgesprongen en daar nog wat foto's gemaakt.
Otto springt zo gretig die trapjes op, je kunt echt merken dat hij dat leuk vindt!
En daarna (ik kon het niet laten) onbeteugeld de renbaan rondgereden, eerst rustig aan en toen hebben we bij de bokt-lounge nog even gezellig staan kletsen. En daarna een rondje in galop, echt een heerlijk gevoel zo zonder handen en zo lekker ontspannen.
Toen ik Otto terugbracht naar de trailer bood de portier van de paarden-ingang aan dat ik Otto’s weitje daar wel mocht opzetten. Dan kon zij Otto in de gaten houden terwijl ik weer terug ging naar Horse Event. Dat was echt super want zo kon hij nog lekker buiten staan en kon ik ook nog onbezorgd rondlopen.
Na wat dressuur gereden te hebben met alles erop en eraan, besloot ik het eens met een halstertouw om zijn hals te proberen. Ik deed een knoop in de teugels zodat ik die bij de hand had voor noodgevallen. Maar het ging hartstikke goed dus heb ik zijn hoofdstel eraf gehaald. Niet te geloven dat dit paard voor het eerst met een halsriem gereden werd. Zo zie je maar weer dat een correct gereden paard niet hoeft over te schakelen naar onbeteugeld, je rijdt er zo mee weg. Leuk om dat weer eens in de praktijk mee te maken!
